Małe i wielkie kryzysy

Kryzysy gospodarcze były zawsze, z mniejszym lub większym nasileniem. W rozwijających się państwach trudno doprowadzić wszystko do doskonałości bez ryzyka porażek. Niestety te porażki długo odczuwają na własnej skórze zwykli obywatele. Najnowszy kryzys, który nas dosięgnął, to ten z roku 2007. Po trzech latach nadal odczuwamy jego skutki. Polska może się jednak uważać, za naród szczęściarzy, gdyż porównując z innymi państwami, kryzys ten nie był aż tak przykry w skutkach. Owszem, wiele osób straciło pracę, ceny wzrosły, a zarobki są nadal na niskim poziomie. Codzienne życie dla większości obywateli jest trudne, ale nie jest to brutalna walka o przetrwanie. Chociaż kryzys dał się nam we znaki, to potrafiliśmy się zjednoczyć i solidarnie przezwyciężyć jego skutki. Taka społeczna solidarność w skali mikro, czyli w obrębie własnego podwórka znaczy bardzo wiele. Rodzina, znajomi, sąsiedzi, to osoby, z którymi możemy się solidaryzować nie tylko w sytuacji kryzysu gospodarczego. Każdy z nas przeżywa swoje małe, prywatne kryzysy, które urastają do wielkiego problemu, gdy walczymy z nimi w samotności. Trudna sytuacja rodzinna, choroba, praca, problemy zawodowe, to nasza codzienność. Kiedy dochodzi do tego jeszcze kryzys na większą skalę, który zaburza nieco nasze życie, trudno samemu odnaleźć się w nowej, trudnej sytuacji. Mimo iż kryzys z 2007 roku jest coraz mniej odczuwalny, to my wcale nie możemy odetchnąć z ulgą. Kryzysy, te mniejsze i większe są częścią naszego życia. Nie musimy tego akceptować, ale powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, jak ważna w obliczu wszelkich kryzysów jest międzyludzka solidarność. Wówczas przezwyciężenie wszelkich trudności jest prostsze, gdyż możemy polegać na wsparciu i zrozumieniu innych osób, które znajdują się w podobnej sytuacji. Solidarność w czasach kryzysu jest niezwykle istotna i daje siły do walki z wszelkimi przeciwnościami losu. Solidaryzujmy się więc w każdej trudnej sytuacji, nawet wtedy, gdy problem nas ściśle nie dotyczy.