Czy kryzys może jednoczyć?

Kiedy sennie dzień za dniem upływa, nikt z nas tak naprawdę nie przykłada uwagi do tego co tak naprawdę dzieje się wokół, co każdego dnia przeżywają ludzie, którzy nas otaczają, jakimi ludźmi są i przede wszystkim kim są. Kiedy nadchodzi kryzys ludzie prawie, że w mgnieniu oka jednoczą się i razem starają się zatrzymać niesprzyjający bieg wydarzeń. W momencie, gdy kryzys zaczyna nam doskwierać coraz bardziej i bardziej jesteśmy w stanie zapomnieć o wszelkich niesnaskach, nieporozumieniach i przeszłych konfliktach, wszystko po to, aby odzyskać utracony ład i porządek. Ludzie, którzy niekiedy mijali się bez słowa, udawali, że się nie znają a nawet nie przywiązywali wago do tego kto jest ich sąsiadem, kto mieszka nieopodal w pewnej krytycznej chwili stają się ludźmi, którzy są w stanie współpracować i działać razem dla dobra ogółu. Kryzys kojarzy nam się zawsze z czymś negatywnym, czymś co przynosi straty i ogromne rozczarowania. Kryzys jest także dla wielu z nas synonimem zmian tylko i wyłącznie na gorsze, synonimem zniszczenia panującego do tej pory ładu. Jednak czy tylko? Kryzys może nas także dość skutecznie zjednoczyć. W momencie, gdy uświadomimy sobie, ze sami nie jesteśmy w stanie podołać pojawiającym się sytuacjom zaczynamy dostrzegać ludzi wokół nas, zaczynamy starać się by dzięki wspólnym wysiłkom i staraniom odwrócić zaistniałą sytuację. A co dzieje się kiedy kryzys zostaje zażegnany? Gdy powoli odchodzi w zapomnienie? Zawiązana solidarność między ludźmi staje się niekiedy początkiem wspaniałej przyjaźni, która może przetrwać całe życie i być naprawdę przyjaźnią prawdziwą, szczerą i oddaną. W chwili kryzysu ludzie pokazują się nie ze strony takich jakimi chcieli by być, ale takimi jakimi są naprawdę. Dzięki temu nie spotka nas przykre rozczarowanie osobami, które pojawiły się w bliskiej przestrzeni naszego życia. Gdy kryzys minie i zawiązana zostanie przyjaźń warto dbać o nią mimo wszystko, nie należy się odwracać od drugiego człowieka, gdy wszystko dojdzie do ładu.